Waarom de Thumbguard?

Bij langdurig en veelvuldig duimzuigen treden vaak de volgende problemen op:

  • Er kan een afwijkende vorm van het gebit ontstaan;
  • Er ontstaat vaak foutief slikgedrag;
  • Er ontstaat vaak een onduidelijke spraak, doordat kinderen moeite krijgen met articuleren.
  • Door het duimzuigen gaan kinderen vaak door de mond ademen. Deze gewoonte gaat vaak samen op met allerlei keel-, neus- en oorproblemen en het geeft regelmatig problemen met verkoudheid.
  • Vervormingen in de bovenkaak en gehemelte kunnen ook voorkomen. Hierdoor kan bijvoorbeeld het neustussenschot scheef groeien.
  • Het komt voor dat kinderen die nog duimen op latere leeftijd worden uitgelachen of gepest worden door leeftijdsgenoten.
  • Het proberen te stoppen met duimen levert veel frustraties op, zowel bij het kind als bij de ouders. Daarnaast is het ook iets waarmee veel mensen zich, gevraagd en ongevraagd, zullen bemoeien.

Om gebitsproblemen op te lossen zijn kostbare en tijdrovende methoden nodig bij een orthodontist. Een slotjesbeugel, plaatjesbeugel, een losse beugel, een vaste beugel, een dubbele of zelfs een buitenboordbeugel komen veel voor. In ons werkveld worden wij regelmatig geconfronteerd met kinderen die naar “de ortho” moeten, vaak onder schooltijd. Daarnaast hebben veel van deze kinderen logopedie (gehad) omdat de spraak zich niet goed heeft ontwikkeld.

Wetenschappelijke onderzoeken en richtlijnen van belangrijke tandheelkundige instituten wijzen uit dat kinderen moeten stoppen met duimen zodra ze drie á vier jaar oud zijn. Veel tandartsen houden “de duimregel” aan: er moet worden gestopt als het definitieve gebit doorkomt, dus rond een jaar of vijf, zes. Als je kind ouder is, is het natuurlijk alsnog de moeite waard om te stoppen. Maar het mag duidelijk zijn: hoe eerder het lukt om het duimzuigen af te leren, hoe beter het is en hoe makkelijker het zal gaan.